Veelgestelde vragen over alimentatie

Alimentatie is een financiële bijdrage in het levensonderhoud na een scheiding. Er zijn twee soorten: kinderalimentatie (voor de kosten van de kinderen) en partneralimentatie (voor een ex-partner met onvoldoende inkomen). De hoogte hangt af van behoefte en draagkracht, berekend volgens de Trema-normen.

Kinderalimentatie loopt tot 18 jaar; voor jongmeerderjarigen (18–21) geldt nog een onderhoudsplicht voor levensonderhoud en studie. Partneralimentatie duurt sinds 2020 in beginsel maximaal de helft van de huwelijksduur, met een maximum van 5 jaar (met uitzonderingen voor lange huwelijken en jonge kinderen).

U kunt samen afspraken maken, eventueel via een mediator, en vastleggen in een ouderschapsplan of convenant. Komt u er niet uit, dan stelt de rechter de alimentatie vast op verzoek via een advocaat. Een indicatieve berekening vooraf onderbouwt het gesprek.

Eerst wordt de behoefte van het kind bepaald op basis van het netto gezinsinkomen tijdens de relatie (behoeftetabel). Daarna tellen de draagkracht van beide ouders en de zorgverdeling (zorgkorting) mee, evenals het kindgebonden budget. Met onze gratis tool maakt u hiervan een indicatie.

Ook bij co-ouderschap (±50/50 zorg) kan er kinderalimentatie zijn: de kosten worden verdeeld naar rato van ieders draagkracht. Wie meer verdient, draagt meestal bij aan de ander. De zorgkorting is bij gelijke zorg hoger, maar heft de bijdrage niet automatisch op.

Partneralimentatie eindigt na de wettelijke termijn, bij overlijden, of wanneer de ontvanger gaat samenwonen als waren zij gehuwd, hertrouwt of een geregistreerd partnerschap aangaat. Ook een wijziging van omstandigheden (hoger eigen inkomen) kan tot verlaging of beëindiging leiden.

Gaat de ontvanger samenwonen als waren zij gehuwd, hertrouwen of een geregistreerd partnerschap aan, dan vervalt de partneralimentatie definitief. Een nieuwe relatie aan de kant van de betaler verlaagt de alimentatie niet automatisch, maar kan de draagkracht beïnvloeden.

Bij ondernemers wordt vaak gerekend met een genormaliseerde winst, doorgaans een gemiddelde over de laatste drie jaar, gecorrigeerd voor incidentele posten. Dit geeft een stabieler beeld van de draagkracht dan één enkel jaar. In onze tool kunt u een driejaarsgemiddelde invoeren.

Ja, structurele bonussen tellen mee als inkomen voor de draagkracht. Bij sterk wisselende of eenmalige bonussen wordt vaak een gemiddelde genomen of wordt de bonus apart beoordeeld, omdat hij niet altijd representatief is voor het reguliere inkomen.

Structureel overwerk telt mee in het inkomen. Incidenteel overwerk kan buiten beschouwing blijven, zeker als het niet redelijk is om dat overwerk te blijven verlangen. Het gaat om een redelijke inschatting van het bestendige inkomen.

De woonlasten — hypotheekrente en aflossing of huur — zijn een belangrijke post in de draagkrachtberekening. Wie in de koopwoning blijft, houdt die woonlasten; het fiscale voordeel van de hypotheekrenteaftrek telt mee. Veranderende woonlasten kunnen reden zijn om de alimentatie te herberekenen.